Wiosna to nie tylko czas porządków w szafie i na balkonie. To też dobry moment, żeby posprzątać w głowie- odetchnąć, zatrzymać się i sprawdzić, jak się naprawdę masz. Bo Twoje zdrowie psychiczne też zasługuje na świeże powietrze, trochę światła i czułą uwagę. Jeśli nie wiesz, od czego zacząć- spokojnie. Mamy dla Ciebie kilka prostych, ale konkretnych sposobów, które mogą zrobić dużą różnicę.
Dlaczego zdrowie psychiczne jest ważne?
Twoje zdrowie psychiczne to nie dodatek do życia. To jego fundament. Od tego, jak się czujesz w środku, zależy praktycznie wszystko: Twoje relacje, praca, decyzje, nawet to, czy rano wstaniesz z łóżka z ochotą czy z ciężarem emocjonalnym. A mimo to, przez lata zdrowie psychiczne było traktowane jak temat drugorzędny — dopóki coś nie „wybuchło”. Dziś już wiemy, że warto dbać o nie na co dzień, zanim pojawi się kryzys. Dlaczego? Oto kilka mocnych powodów:
Zdrowie psychiczne wpływa na to, jak funkcjonujesz każdego dnia: To, jak myślisz, czujesz i reagujesz, ma bezpośredni wpływ na Twoje decyzje, relacje i sposób, w jaki radzisz sobie z trudnościami. Jeśli w środku masz chaos, trudno Ci logicznie myśleć, działać spokojnie, dbać o siebie. Ale kiedy masz mentalny porządek- nawet jeśli życie bywa trudne- łatwiej złapać balans, podejmować dobre decyzje i być obecnym w tym, co robisz.
Bez zdrowia psychicznego nie ma pełni zdrowia: Światowa Organizacja Zdrowia od lat podkreśla, że zdrowie to nie tylko brak choroby fizycznej. To dobrostan- i psychiczny i emocjonalny i społeczny. Innymi słowy: możesz być „zdrowy na papierze”, ale jeśli jesteś w środku wypalony, zalękniony albo zupełnie odcięty od siebie- to nie jest pełnia zdrowia. Dbanie o psychikę to równie ważne, jak regularne badania krwi czy ruch.
Zaburzenia psychiczne są powszechne i mogą dotknąć każdego: To nie jest „problem innych”. Depresja, lęk, wypalenie zawodowe, zaburzenia snu- to wszystko może przytrafić się każdemu, niezależnie od wieku, płci czy statusu. A im wcześniej zauważysz, że coś jest nie tak i sięgniesz po pomoc, tym łatwiej będzie wrócić do równowagi. Dbanie o zdrowie psychiczne to też prewencja- sposób, żeby nie doprowadzić do momentu, w którym wszystko Cię przytłacza.
Zdrowa psychika to lepsze relacje: Kiedy jesteś spokojniejszy w środku, łatwiej Ci być dobrym partnerem, rodzicem, przyjacielem. Nie wybuchasz tak szybko, potrafisz słuchać, masz siłę, żeby wspierać, ale też, żeby jasno stawiać granice. Relacje nie opierają się tylko na uczuciach. Opierają się też na tym, czy jesteś w stanie być z drugim człowiekiem w pełni, a nie tylko na autopilocie.
Zdrowie psychiczne to podstawa odporności na stres: Nie chodzi o to, żeby w życiu nie działo się nic trudnego. Chodzi o to, żeby mieć zasoby, by to udźwignąć. Kiedy Twoja psychika jest zaopiekowana, łatwiej poradzisz sobie z kryzysem, zmianą, porażką. Nie dlatego, że jesteś niezniszczalny- tylko dlatego, że masz siłę, żeby się po tym podnieść.
Zdrowie psychiczne to nie luksus. To konieczność. To coś, co możesz (i warto) pielęgnować-codziennymi wyborami, małymi rytuałami, momentami zatrzymania.
Jak dbać o zdrowie psychiczne tej wiosny?
Każdemu z nas zdarzają się takie dni- albo całe sezony- kiedy wszystko w środku cichnie. Ambicje, marzenia, nawet codzienne obowiązki nagle wydają się zbyt ciężkie. Czujesz impas. Nic nie popycha Cię do przodu, nic nie cieszy naprawdę, a problemy wyglądają na większe niż kiedykolwiek wcześniej. Możesz mieć wrażenie, że już nigdy z tego nie wyjdziesz, że straciłeś coś ważnego- energię, nadzieję, poczucie sensu. To nie jest oznaka słabości. To część bycia człowiekiem. Ale właśnie w takich momentach warto mieć coś, co trzyma Cię na powierzchni. Coś, co przypomina Ci, że to minie. Że Twoja psychika może być silna- nie wtedy, kiedy wszystko gra, ale właśnie wtedy, kiedy się sypie. Takie narzędzia, rytuały i mikrogesty możesz zacząć budować już teraz. W codzienności. W prostych czynnościach, które wzmacniają Twój wewnętrzny fundament, zanim przyjdzie większy wiatr. Nie chodzi o to, żeby być zawsze w formie. Chodzi o to, żeby wiedzieć, jak się sobą zaopiekować, kiedy forma siada. Oto kilka sposobów, jak możesz dbać o swoją psychikę na co dzień- żeby mieć z czego czerpać wtedy, gdy najbardziej będziesz tego potrzebować:
Znajdź osobę, której naprawdę ufasz i mów jej, co się z Tobą dzieje:
Czasem samo wypowiedzenie na głos tego, co Cię gryzie, potrafi rozluźnić klatkę piersiową. Nie musisz od razu iść na terapię (choć to zawsze dobry pomysł)- zacznij od rozmowy z kimś, kto nie będzie Cię oceniać, nie zacznie od rad, tylko po prostu wysłucha. Może to być przyjaciel, partner, zaufany nauczyciel, a nawet ktoś z rodziny. Najważniejsze jest to, żebyś miał bezpieczną przestrzeń, w której możesz być sobą- także tym zagubionym, zmęczonym, nieidealnym sobą. Mówienie o emocjach to nie słabość. To higiena psychiczna.
Zadbaj o dietę- Twoja głowa też potrzebuje składników odżywczych:
Twoja psychika to nie tylko emocje i myśli- to też biochemia. Jeśli brakuje Ci magnezu, witaminy D, kwasów omega-3 czy żelaza, to naprawdę możesz czuć się gorzej psychicznie, choć nie masz „powodu”. Zmęczenie, niepokój, drażliwość, mgła myślowa to często efekty niedoborów, a nie Twojej osobowości. Zamiast kolejnej kawy, zrób sobie owsiankę z orzechami i bananem. Zamiast scrollowania, wyjdź na chwilę na słońce i złap trochę witaminy D. Psychika potrzebuje dobrego paliwa, żeby działać sprawnie. W naszym artykule przeczytasz o filarach wiosennego odżywiania.
Znajdź swój codzienny moment ciszy:
To nie musi być godzinna medytacja pod kocem z kadzidłem (choć może, jeśli lubisz). Czasem wystarczy 5 minut przy otwartym oknie, kiedy niczego nie słuchasz, nie scrollujesz, nie rozmawiasz. Cisza to przestrzeń, w której możesz w końcu usłyszeć siebie. Poczuć, co tak naprawdę Cię boli, co Cię cieszy, czego potrzebujesz. W tej ciszy psychika się regeneruje- jak mięsień po treningu. Jeśli boisz się tego, co tam znajdziesz, tym bardziej warto spróbować. Bo to właśnie tam czeka na Ciebie spokój. Przeczytaj, dlaczego naukowcy twierdzą, że potrzebujemy ciszy.
Werbalizuj wdzięczność- nawet w najgorszy dzień:
Wdzięczność to nie żaden słodki banał. To konkretny sposób na przestrojenie mózgu z trybu „ciągłego zagrożenia” na tryb „jest też coś dobrego”. Wystarczy, że codziennie wieczorem powiesz sobie (albo zapiszesz) trzy rzeczy, za które jesteś wdzięczny. To może być coś małego: herbata, którą zrobił Ci ktoś bliski, uśmiech nieznajomego, miękkie światło wieczorem. Te momenty nie zmienią świata, ale zmieniają sposób, w jaki go postrzegasz. A to naprawdę robi różnicę.
Ustal mały cel i zrealizuj go, krok po kroku:
Kiedy wszystko Cię przytłacza, jednym z najprostszych sposobów, żeby odzyskać poczucie wpływu, jest… zrobienie czegoś małego do końca. Nie chodzi o wielką listę zadań. Chodzi o jedną konkretną rzecz: pójść na spacer, zrobić porządek w jednej szufladzie, zadzwonić do lekarza. Coś, co możesz wykonać i odhaczyć. Dlaczego to działa? Bo daje Ci poczucie sprawczości. Pokazuje, że masz siłę, żeby coś ruszyć. A z tego małego ruchu często bierze się kolejny. I kolejny.
Psychika nie potrzebuje od Ciebie doskonałości. Potrzebuje troski. Tych małych, czułych gestów, które robisz dla siebie, nawet kiedy nie masz na nie siły. Zwłaszcza wtedy. W naszym artykule przeczytasz, dlaczego czułość jest fundamentem szczęśliwego życia.
Monika Dąbrowska
Odkąd pamiętam moje życie było związane z pracą nad ciałem – najpierw pływałam, potem grałam w siatkówkę, równolegle zakochałam się w nartach, a wreszcie trafiłam na jogę i przy niej pozostanę już na zawsze. To był mój pierwszy przemyślany krok w holistycznej pracy nad sobą. Po nim nastąpiły kolejne, odżywianie, świadoma pielęgnacja, praca nad emocjami, własnymi barierami i wiele innych. Gdzieś pośrodku tej drogi zrodził się pomysł na portal Twig.pl, który ma być inspiracją dla innych (i dla mnie) do wprowadzania dobrych praktyk w codzienności. Rozpoczynając ten projekt zostawiłam za sobą dotychczasowe życie zawodowe związane z marketingiem i reklamą i pracą w takich branżach jak moda i uroda. Na co dzień nie mogę żyć bez książki, filmu i teatru. Na mojej ścieżce edukacji pojawiła się nawet szkoła aktorska, pierwsza życiowa lekcja otwartości. Kolejne odebrałam podróżując. Coraz więcej miejsca w moim życiu zajmuje natura. Latem uciekam z Warszawy (w której mieszkam) nad Narew, gdzie trochę zdradzam jogę pływając na wakeboardzie albo po prostu gapiąc się w słońce.
