Strona intenetowa używa plików cookies w celach statystycznych, reklamowych oraz funkcjonalnych. Kliknij tutaj, żeby dowiedzieć się jaki jest cel używania cookies oraz jak zmienić ustawienia cookies w przeglądarce. Więcej informacji znajdą Państwo w zakładce Polityka Prywatności.

Rozumiem
Umysł - Rozwój osobisty
30.09.2021

Syndrom oszusta, gdy nie wierzysz, że możesz osiągnąć lub zasługujesz na sukces.

Syndrom oszusta, gdy nie wierzysz, że możesz osiągnąć lub zasługujesz na sukces.
Zdjęcie Lea Dubedout/ Unsplash
Zdjęcie Lea Dubedout/ Unsplash

Masz plan. Intensywnie pracujesz, żeby go realizować, rozwijasz się i krok po kroku osiągasz to, czego tak bardzo pragniesz. Teoretycznie naturalną konsekwencją powinno być wszechogarniające poczucie dumy, szczęścia i satysfakcji. Emocjonalna praktyka może jednak wyglądać zgoła inaczej. 

Czy jest prawda i tylko prawda?

Każdy z nas postrzega świat w sposób subiektywny. Ten indywidualny filtr bardzo często zakrzywia to, co mamy wokół, a my postrzegamy siebie zupełnie inaczej niż widzą nas inni. Kiedy nasze emocje są stabilne, a poziom racjonalnego myślenia wysoki, nasza wizja siebie jest najbliższa rzeczywistości. Niestety o tym, jak trudno trzymać emocje na wodzy, i jak łatwo ulegać złudnym wrażeniom, pewnie nie raz przekonał się każdy z nas. Konsekwencje? Są, i tak jak bohater naszego dzisiejszego artykułu, mogą odebrać radość z życia i zablokować rozwój. Syndrom oszusta (ang. impostor syndrome) został po raz pierwszy zbadany i opisany  jako zjawisko psychologiczne przez amerykańskie psycholożki Pauline Rose Clance i Suzanne Imes w 1978 r. Ich badania rozpoczęły się od analizy przypadków kobiet, które nie wierzyły,  że są w stanie osiągnąć lub zasługują na osiągnięty sukces. W swojej późniejszej pracy dowiodły jednak, że dotyczy on nie tylko kobiet, ale i mężczyzn.

Zdjęcie Daniel Monteiro/ Unsplash

Najnowsze badania pokazują, że nie jest on zjawiskiem rzadkim – nawet 70% z nas może odczuwać jego symptomy, takie jak:

Chroniczny brak we własne siły, 

Dążenie do perfekcji,

Poczucie niezasługiwania na sukcesy, 

Umniejszanie własnym kompetencjom,

Lęk przed obnażeniem braku kwalifikacji. 

Valerie Young, autorka ksiażki The secret thoughts of successful women wyróżnia kilka schematów działania i myślenia, charakterystycznych dla ludzi dotkniętych tym zjawiskiem:

Perfekcjoniści nawet jeśli zrealizują 99% założonego planu, będą odczuwać porażkę, bo na sukces patrzą zero-jedynkowo. 100% jest jednak dla nich często trudno osiągalne, ponieważ wykazują tendencję do poprawiania, prokasctrynacji i unikania konfrontacji w obawie przed oceną. 

Eksperci Odczuwają imperatyw posiadania pełni kompetencji, zanim rozpoczną jakieś działanie. Zanim przystąpią do jego realizacji, nieustannie podnoszą kwalifikacje, zasięgają porad, rozkładają na czynniki pierwsze i nadmiernie analizują. W efekcie zamiast uczyć się w procesie rozwoju, stoją w miejscu z nadmiarem wiedzy i poczuciem porażki.

Zdjęcie Daytona Driggers/ Unsplash

Naturalni geniusze Przyzwyczajeni do tego, że zdobywanie osiągnięć przychodzi im łatwo, odczuwają poczucie porażki i bycia niewystarczająco dobrym za każdym razem, kiedy w realizację działania muszą włożyć jakiś wysiłek. 

Soliści Mają poczucie, że ich sukces będzie miał wartość tylko wtedy, kiedy osiągną go samodzielnie, bez niczyjej pomocy, emocjonalnego czy merytorycznego wsparcia. 

Supermani/ supermanki Nieustannie próbują udowodnić, że pracują więcej i ciężej niż inni, żeby osiągnąć sukces. 

Gdzie leży źródło? 

Wykształcenie tego zjawiska psychologicznego może mieć kilka źródeł:

Skłonność do perfekcjonizmu, 

Wyrastanie w rodzinie, w której ponadprzeciętne osiągnięcia są miarą wartości człowieka ,

Wyrastanie w rodzinie, w której często dochodzi do konfliktów i rzadko doznaje się wsparcia, 

Wchodzenie w nową rolę lub rozpoczynanie nowego etapu w życiu, np. rozpoczęcie studiów lub pracy na nowym stanowisku.

Niektórzy badacze przedmiotu twierdzą, że syndrom ten najczęściej dotyka kobiet, szczególnie tych reprezentujących mniejszości – etniczne, wyznaniowe czy seksualne. Poczucie oszukiwania i bycia nie na miejscu wynika z tego, że rzadko znajdują one w swoim środowisku osoby o podobnym profilu, w związku z czym czują się wyobcowane i zaczynają kwestionować swoją pozycję. 

Zdjęcie Sigmund/ Unsplash

Zdaniem specjalistów jednym z najskuteczniejszych narzędzi do walki z syndromem oszusta są pozytywne afirmacje. Praktykując je codziennie możesz krok po kroku zmieniać postrzeganie samego siebie, zacząć doceniać własne kompetencje i zrozumieć, że Twoje sukcesy są wynikiem Twojej pracy i zaangażowania. Skorzystaj z naszych 5 afirmacji na pewność siebie, żeby szybko poczuć moc tej niezwykłej praktyki. Znajdziesz je TUTAJ.

Monika Dąbrowska

Monika Dąbrowska

Odkąd pamiętam moje życie było związane z pracą nad ciałem – najpierw pływałam, potem grałam w siatkówkę, równolegle zakochałam się w nartach, a wreszcie trafiłam na jogę i przy niej pozostanę już na zawsze. To był mój pierwszy przemyślany krok w holistycznej pracy nad sobą. Po nim nastąpiły kolejne, odżywianie, świadoma pielęgnacja, praca nad emocjami, własnymi barierami i wiele innych. Gdzieś pośrodku tej drogi zrodził się pomysł na portal Twig.pl, który ma być inspiracją dla innych (i dla mnie) do wprowadzania dobrych praktyk w codzienności. Rozpoczynając ten projekt zostawiłam za sobą dotychczasowe życie zawodowe związane z marketingiem i reklamą i pracą w takich branżach jak moda i uroda. Na co dzień nie mogę żyć bez książki, filmu i teatru. Na mojej ścieżce edukacji pojawiła się nawet szkoła aktorska, pierwsza życiowa lekcja otwartości. Kolejne odebrałam podróżując. Coraz więcej miejsca w moim życiu zajmuje natura. Latem uciekam z Warszawy (w której mieszkam) nad Narew, gdzie trochę zdradzam jogę pływając na wakeboardzie albo po prostu gapiąc się w słońce.

Podobne artykuły

05.03.2020
Żegnamy Rok Świni.
Co to oznacza?
Umysł - Duchowość
05.03.2020
Smartfon i Twoje dziecko.
Poznaj 5 faktów.
Umysł - Relacje
05.03.2020
5 sygnałów, że jesteś w toksycznej pracy
Sprawdź czy dotyczą Ciebie.
Umysł - Rozwój osobisty